Kleiduivenschieten

Bij trap worden duiven van de schutter af geworpen vanuit een traphuis voor de schietlijn, stijgend en onder wisselende hoeken binnen vaste grenzen. Schutters rouleren over vijf posten achter het huis en nemen om de beurt duiven.

Bij skeet werpen twee huizen, een hoog huis en een laag huis, duiven langs vaste kruisende banen, en schutters doorlopen een halve cirkel van posten, zodat elke post andere hoeken oplevert. Doubletten, waarbij beide huizen tegelijk werpen, horen bij het spel.

Sporting clays banen liggen in natuurlijk terrein met posten die wild nabootsen: kruisende paren, aankomende duiven, rabbits die over de grond rollen. Geen twee banen zijn gelijk, en daarom wordt het spel vaak golf met een hagelgeweer genoemd.

Kleischutters gebruiken over-en-onder of semi-automatische hagelgeweren, meestal in kaliber 12, met chokes gekozen voor de afstanden van elk onderdeel. Patronen zijn lichte wedstrijdladingen, en de regels begrenzen het hagelgewicht.

Pasvorm telt zwaarder dan extra's: een hagelgeweer dat steeds hetzelfde in je schouder en oog komt is meer waard dan welk accessoire ook. Oog- en gehoorbescherming zijn verplicht, en een vest of tas draagt patronen tussen de posten.

De telling is raak of mis, één punt per gebroken duif, over series van 25. Kampioenschappen gaan over meerdere series waarvan de totalen worden opgeteld, en gelijke standen bovenin worden beslist met shoot-offs.

In de olympische finales van trap en skeet schieten atleten een afvalrace tot de medailles zijn beslist.

Kleiduivenschieten is een van de makkelijkste disciplines om te proberen, omdat verenigingen en commerciële banen kennismakingssessies draaien met een coach naast je. De coach regelt de veiligheid en praat je naar je eerste duiven.

Word daarna lid van een vereniging, schiet regelmatig series trap of skeet om consistentie op te bouwen, en probeer sporting clays wanneer je variatie wilt. Nationale federaties organiseren in alle drie de vormen geregistreerde wedstrijden.